روایت هایی از زندگی در جنگ

یک روز در «خونه باشی»

جنگ فقط در اخبار و رسانه و تحلیل‌ها اتفاق نمی‌افتد؛ در زندگی روزمره آدم‌ها هم جاری می‌شود. در لحظه‌های کوچک، در حس‌های شخصی، در نگرانی‌ها، در عکس‌العمل‌ها و در صحنه‌هایی که تا مدت‌ها در حافظه می‌مانند. هرکدام‌مان چیزی از جنگ را در زندگی‌مان حس کرده‌ایم؛ نه لزوماً بزرگ اما واقعی و ماندگار.

برای گعده این هفته می‌خواهیم در خونه‌باشی دور هم جمع شویم و همین زیسته‌های شخصی را با هم در میان بگذاریم؛ روایت‌هایی چند دقیقه‌ای از آن‌چه دیده‌ایم، تجربه کرده‌ایم یا در خاطرمان مانده است. نه تحلیل، نه داوری؛ فقط روایت انسان‌ها از روزهایی که از کنارشان عبور نکرده‌اند.

اما خونه‌باشی کجاست؟

خونه‌باشی فضایی است در امیرآباد که سال‌هاست تلاش کرده پیوندهای محلی را زنده نگه دارد و در روزهای جنگ بیش از گذشته برای این خواست تلاش کرده است. جایی که مردم محله کنار هم ایستادند، از هم حمایت کردند و به هم نیرو رساندند. خونه‌باشی فقط محل جمع‌شدن آدم‌ها کنار هم نبوده؛ جایی بوده برای به اشتراک گذاشتن دانسته‌ها و مهارت‌ها، ساختن کارهای جمعی، کمک‌رسانی کوچک و بزرگ و ایجاد حس همراهی در زمانی که خیلی‌ها احساس تنهایی می‌کردند. همین امکان دور هم‌ بودن و شنیدن یکدیگر چیزی است که امروز هم ادامه دارد.

این هفته می‌خواهیم کنار هم بنشینیم و روایت‌ها را بشنویم؛ روایت‌هایی کوتاه اما واقعی، از دل زندگی آدم‌ها.

پس چهارشنبه ساعت ۶ عصر در خونه‌باشی به ما بپیوندید و روایت خودتان را از جنگ بگویید.

با میلاد دخانچی

چهارشنبه ۹ اردیبهشت 

ساعت ۱۸ تا ۲۱

حضوری

با ظرفیت محدود