چه باید کرد؟(۲)

درست مانند خلبانی که در میانه اضطراب و تردید باید در صدم ثانیه تصمیمی حیاتی بگیرد، ما نیز در لحظه‌ای تاریخی معلقیم؛ وضعیتی که ما را میان «تولد» یک آینده ممکن و «فروپاشی» نگه داشته است.

راه عبور از این گسست، نه در انزوا، بلکه در هم‌ترازی و اتصال تخیل‌هاست، زیرا تخیل فردی در این برهه، به تنهایی محکوم به شکست است و ما باید بیاموزیم چگونه از دل این اضطراب مشترک، نیروی لازم برای ساختن یک «تولد» را فراهم آوریم، نه آنکه صرفاً نظاره‌گر یک بحران باشیم.

در نشست اول از سلسله بحث‌های «چه باید کرد؟» دور هم جمع شدیم و از اضطراب فلج‌کننده‌ این روزها گفتیم که چطور توان تخیل جمعی ما را سلب کرده، سپس، شرکت‌کننده‌های بحث، بحران کنونی را از زاویه نگاه خود تشریح کردند.

حالا وقت آن است که در دومین جلسه، سراغ بحث‌های جدی‌تری درباره تخیل جمعی و آینده [ایران] به عنوان دیگری بزرگ برویم. 

 زمان: پنجشنبه ۱۴ اسفند

 ساعت ۲۲

به صورت مجازی در بستر اسکای‌روم

 با تسهیلگری دکتر میلاد دخانچی

 توجه: ظرفیت محدود است تا فرصت مشارکت در گفت‌وگو برای همه حفظ شود.