الگوی حکمرانی مناسب برای ایران چیست؟

در چهار نشست گذشته، از معنای ایرانی‌بودن، نقش آشوب در هویت ملی و در نهایت زیست سیاسی مردم این سرزمین سخن گفتیم. فهمیدیم که رفتار سیاسی ما، نه اتفاقی، بلکه برآمده از یک مسیر تاریخی و واکنشیِ عمیق به تلاطم‌های محیطی است. 

حالا، در نقطه اوج این سلسله‌گفتگوها، به پرسشی رسیده‌ایم که تمام مباحث پیشین، در آن به هم می‌رسند: «الگوی حکمرانی مناسب برای ایران چیست؟»

حکمرانی برای ایران امروز، تنها یک مسئله‌ اجرایی یا اداری نیست؛ بلکه پیش از آن، یک مسئله‌ وجودی و فلسفی است. چگونه می‌توان الگویی را ترسیم کرد که هم ریشه در سنت‌های تمدنی ما داشته باشد، هم با پیچیدگی‌های زیست سیاسی مردم در عصر مدرن سازگار باشد و هم در مواجهه با نظم‌های نوظهور جهانی، حرفی برای گفتن داشته باشد؟ آیا می‌توان الگویی جست که میان ثبات ساختاری و پویایی اجتماعی نسبت درستی برقرار کند؟

در پنجمین [گعده] از سلسله جلسات «فلسفه سیاسی ایرانی چیست؟»، بار دیگر با حضور فرشاد عادل، پژوهشگر فلسفه سیاسی، به گفتگو می‌نشینیم تا نسبت میان فلسفه سیاسی ایرانی و ساختار حکمرانی مطلوب را به بحث بگذاریم.

فلسفه‌ سیاسی ایرانی چیست؟ (۵)

با فرشاد عادل

شنبه ۹ خرداد

ساعت ۱۸ تا ۲۰

حضوری در خانه [جیوگی]

الگوی حکمرانی متناسب با اقلیم فکری و سیاسی ما چگونه صورت‌بندی می‌شود؟

اگر می‌خواهید با هم به این پرسش فکر کنیم، در سایت [جیوگی] ثبت‌نام کنید: