چه دلایلی می‌تواند موجب مهاجرت از ایران و یا ماندن در کشور شود و این تصمیم با چه پیامدهای محتملی روبروست؟

کوچیدن و مهاجرت بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی انسان است. ما در طول عمر خود بارها مهاجرت را در معنایی نمادین، تجربه می‌کنیم. در معنای عینی و اجتماعی نیز انسان‌ها همواره میان ماندن و رفتن در رفت‌وآمد بوده‌اند. برخی از سر اجبار در زادگاه خود مانده و برخی دیگر آگاهانه، ماندن را انتخاب می‌کنند با این امید که در همان خاک زادگاه بتوانند در بهبود وضعیت سهیم باشند. 

در مقابل، گروهی نیز با آرزوی ساختن یک زندگی تازه و رسیدن به آرامش و امنیت پایدارتر، دشواری‌های مهاجرت را به‌ جان خریده و راه عزیمت را برمی‌گزینند.

ما ایرانیان نیز از این قاعده مستثنا نیستیم. با این‌ حال، در سال‌های اخیر و در پی تحولات گوناگون سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، مسئله مهاجرت برای بسیاری از ایرانیان به موضوعی جدی‌تر و ملموس‌تر تبدیل شده است.  

در گعده‌های پیشین فلسفه سیاسی، درباره پرسش‌هایی چون هویت ایرانی چیست، آشوب چه تاثیری بر آن می‌گذارد، نوع زیست سیاسی امروز ما چگونه شکل گرفته است و جدایی دین از حکومت تا چه اندازه ممکن یا پذیرفتنی است، گفتگو کردیم. 

اکنون شاید زمان آن رسیده که به‌ شکلی دقیق و جزئی‌تر به یکی از ملموس‌ترین پرسش‌های زندگی امروز ایرانیان بپردازیم:

چه چیز یک ایرانی را به ماندن فرامی‌خواند و چه چیز او را به رفتن وامی‌دارد؟

چه عواملی باعث می‌شوند کسی مهاجرت را انتخاب کند؟

چه انگیزه‌هایی می‌تواند فردی را به ماندن در وطن ترغیب کند؟

و آنان که وطن را ترک می‌کنند، پس از مهاجرت با چه تجربه‌ها، دشواری‌ها، گسست‌ها یا امکان‌های تازه‌ای روبه‌رو می‌شوند؟

در این جلسه نیز همراه با فرشاد عادل، پژوهشگر فلسفه سیاسی، به تأمل در این پرسش‌ها خواهیم نشست.

فلسفه سیاسی ایران چیست؟ (۱۰)

با فرشاد عادل

شنبه ۲۰ تیر 

ساعت ۱۸ تا ۲۰

حضوری در خانه [جیوگی]