جنگ و تنش‌های سیاسی تنها در میدان‌های نبرد رخ نمی‌دهند؛ آن‌ها در بدن‌ها، خیابان‌ها، حافظه‌ها و حتی در لایه‌های پنهان صداها هم حضور دارند. موسیقی برای انسان مدرن، فراتر از یک سرگرمی، راهی برای مواجهه با خشونت، بی‌عدالتی و فشارهای ساختار قدرت بوده است. 

اما پرسش اصلی اینجاست؛ نسبت واقعی زندگی ما با موسیقی چیست؟ آیا موسیقی اعتراضی برای ما «امکان زیستن» می‌سازد یا تنها به کالایی عاطفی برای مصرف لحظه‌ای تبدیل شده است؟

این تجربه در گدار، دعوتی است برای گذار از «مصرف اعتراض» به «تجربه اعتراض».

در این تجربه چه می‌گذرد؟

ما در یک همنشینی سه‌ساعته، گوش سپردن را دوباره تمرین می‌کنیم؛ از جَز و رپ گرفته تا متال، موسیقی کلاسیک و مدرن، قطعاتی از آثار ایران و جهان را می‌شنویم اما تمرکز ما بر قضاوت‌های سیاسی یا تحلیل‌های فنی موسیقی نیست؛ بلکه با رویکردی پدیدارشناسانه، به دنبال «تجربه‌ زیسته‌ شنیدن» هستیم.

در این مسیر همراه با تجربه‌ران، به این فکر می‌کنیم که فرم موسیقی چگونه با ساختار قدرت گره می‌خورد و هر نُت چگونه بر بدن، زمان و فضای اطراف ما اثر می‌گذارد. ما می‌خواهیم بدانیم تفاوت میان یک «تأثر عاطفی زودگذر» با «امکان کنش» در چیست.

در میانه کارگاه، نوبت به کشف شخصی می‌رسد. هر یک از ما با انتخاب یک قطعه، متنی کوتاه (۲۰۰ تا ۳۰۰ کلمه) خلق می‌کنیم. این متن، یک نقد موسیقی حرفه‌ای نیست؛ بلکه توصیفی آگاهانه از تجربه‌ فردی ماست در چهار محور: بدن، زمان، فضا و امکان زیستن.

خروجی این هم‌نشینی، تلاشی است برای اینکه بیاموزیم چگونه در جهان هشتگ‌ها و پلی‌لیست‌های تکراری، آگاهانه‌تر با موسیقی مواجه شویم و صدای اعتراض را نه به مثابه نوستالژی، بلکه به مثابه راهی برای فهم وضعیت امروزمان بشنویم.

تجربه‌ران: عرفان گرگین

زمان: دوشنبه ۲۷ بهمن

ساعت ۱۸ تا ۲۰:۳۰

خانه [جیوگی]