شکاف‌ها، فاصله‌ها و دوقطبی‌ها، دیوارهایی هستند که امکان دیدن افق مشترک را از ما گرفته‌اند اما در زیر تمام این تفاوت‌های فکری و عقیده‌ای، یک ریشه مشترک و یگانه، ما را به هم پیوند داده است؛ ایران. ایران، فصل مشترک تمام تفاوت‌های ماست.

ما فکر می‌کنیم برای آبادانی ایران نیازی نیست «مثل هم» فکر کنیم؛ بلکه باید یاد بگیریم «در کنار هم» بایستیم. پویش «هزار درنا برای وطن» تلاشی است برای تمرین همین مدارا.

در روزگاری که شاید آدم‌ها سریع‌تر از همیشه، همدیگر را حذف می‌کنند، در زمانی که اختلاف‌نظر، گاهی یک گفتگوی ساده را هم ناممکن می‌کند، شاید بیش از هر چیز، نیاز داریم دوباره «دیدن دیگری» را تمرین کنیم و با هم لحظات مشترک بسازیم.

«هزار درنا برای وطن» تلاشی کوچک است برای ساختن همین لحظه مشترک.

در این رویداد چه می‌کنیم؟

دور هم جمع می‌شویم تا با اوریگامی، درناهایی بسازیم که نماد آرزو و صلح هستند. روی بال‌های هر درنا، پیامی می‌نویسیم برای «دیگری»؛ برای کسی که شاید از نظر فکری فرسنگ‌ها با ما فاصله داشته باشد اما در آرزوی سربلندی این وطن با ما شریک است.

چرا اوریگامی؟ اوریگامی به هنر صبوری معروف است! و ما می‌خواهیم صبورانه شنیدن دیگری را با هم تمرین کنیم.

در این رویداد، هیچ متن آماده‌ای وجود ندارد. هر شرکت‌کننده با تجربه، دغدغه‌ و زبان خودش، پیامی روی بال‌های درنا می‌نویسد؛ کلماتی که فکر می‌کند می‌تواند پلی بسازد، گفتگویی را آغاز کند یا صرفا یادآور اشتراکاتمان در این سرزمین باشد. هدف یکی است اما روایت‌ها به تعداد آدم‌ها، متفاوت است. 

این درناها در [جیوگی] نمی‌مانند! ما آن‌ها را به میان مردم شهر می‌بریم و به‌ صورت تصادفی به‌دست کسانی می‌سپاریم که حس می‌کنیم از نظر فکری با ما متفاوت هستند؛ تا یادآوری کنیم که با وجود تمام تضادها، ما برای پرواز این وطن هم‌بال هستیم و «به توان هم»، «ما» می‌شویم!

اگر شما هم مثل ما فکر می‌کنید تکثر، نه تنها تهدید نیست، که فرصتی برای ساختن است، یکشنبه ۲۷ اردیبهشت را حتما کنار ما باشید.

[ما به توان هم]، هزار درنا برای وطن

یکشنبه ۲۷ اردیبهشت

ساعت ۱۸ تا ۲۰

حضوری در خانه [جیوگی] | حوالی مترو شادمان