این جملهها گاهی آنقدر در ذهنمان تکرار میشوند که گاهی یادمان میرود شاید فقط برداشتی از خودمان باشند، نه تمام حقیقت ما. یک تجربه ناموفق، یک قضاوت قدیمی یا حرفی که بارها از دیگران شنیدهایم، میتواند تبدیل شود به برچسبی که سالها با خودمان حمل میکنیم.
اما این برچسبها از کجا میآیند؟ چرا گاهی خودمان هم با اشتیاق آنها را به خودمان میچسبانیم؟ و از چه لحظهای یک توصیف ساده، به بخشی از هویتمان تبدیل میشود؟
در این نشست از یکشنبههای روانشناسی [جیوگی]، همراه با عاطفه غلامی، طرحوارهدرمانگر و نوروتراپیست، به سراغ سازوکار برچسبزدن میرویم؛ از نقش خانواده، مدرسه و گروههای اجتماعی در شکلگیری این تعاریف تا تأثیر رسانهها، شبکههای اجتماعی و هوش مصنوعی بر تصویری که از خودمان میسازیم.
بررسی میکنیم این برچسبها چطور بر رفتار، انتخابها و روابطمان اثر میگذارند، چه وقت به مانعی برای رشد تبدیل میشوند و آیا همیشه باید از آنها رها شویم؟
شاید وقتش رسیده باشد از خودمان بپرسیم: من واقعاً همینم که فکر میکنم، یا فقط مدتهاست خودم را با همین کلمات تعریف کردهام؟
چرا به خودمان برچسب میزنیم؟
۱۰ آبان
یکشنبه ۱۸ تا ۲۰
همراه با عاطفه غلامی
حضوری در خانه [جیوگی]
(برای ثبت نظر، باید دوره را خریده باشید.)
لینک گروه دوره