در طول تاریخ اندیشه، کمتر متفکری است که در پی کشف «انسان» نبوده باشد. اساسا شأن نزول علوم انسانی، شناخت انسان است اما در این میان گاهی لازم است، برای جستجوی عمیق‌تر به خلاقیت‌هایی که در دل سنت‌های عرفانی در راستای توصیف انسان شکل گرفته توجه کنیم.

عین‌القضات همدانی از جمله عرفایی است که چنین راهی را انتخاب می‌کند. او برای فهم انسان از شناخت «محمد» و البته «ابلیس» آغاز می‌کند. در نوشته‌های او، از خلال تقابل این دو شخصیت است که می‌توان فهمید انسان چه امکاناتی دارد و البته جهان چگونه کار می‌کند؟!

در این خوانش، مسئله اصلی "نسبت با دیگری" است. نسبتی که اگر بسته و یک‌سویه شود، به صورت‌های مختلفِ «سلطنت» می‌انجامد؛ و اگر گشوده شود، امکان دیدن و به رسمیت شناختن دیگری را پدید می‌آورد و ساز و کار سیاسی دیگری را فراهم می سازد. 

در دو [گعده] گذشته، با خواندن بخش‌هایی از "تمهیدات" مهمترین اثر عین‌القضات همدانی، از ابلیس و سازوکار سلطنت سخن گفتیم و در گعده پیش‌رو، این مسیر را با تمرکز بر "انسان" ادامه می‌دهیم؛ انسانی که در اندیشه عین‌القضات تنها زمانی انسان می‌شود که بتواند انتخاب کند، «نه» بگوید و راهی به سوی دیگری بگشاید.

 گعده درباره انسان 

دوشنبه، ۲۵ اسفند (شب ۲۷ رمضان)

 ساعت ۲۳  

 باحضور دکتر میلاد دخانچی  

به صورت مجازی در بستر اسکای روم

شرکت در این [گعده] از حیث ارائه محتوا رایگان است و تنها شامل هزینه خدمات می‌شود.